Najlepsza przestrzeń publiczna w Europie

16 sierpnia 2016
...

Muzeum Centrum Dialogu Przełomy w Szczecinie projektu KWK Promes Roberta Koniecznego zostało uznane Najlepszą Przestrzenią Publiczną w Europie. European Prize for Urban Public Space otrzymało ex aequo z projektem Renowacji Systemu Nawadniania w Ogrodach Termalnych w Caldes de Montbui w Hiszpanii według koncepcji Cavaa Arquitectes. Ten prestiżowy tytuł przyznawany jest od 2000 roku w cyklu biennale. Do finału tegorocznego konkursu przeszło 25 obiektów z całej Europy, a udział brało łącznie 276.

Szczecin to jedno z najbardziej dotkniętych przez historię miejsc w Polsce. Do 1945 roku leżał w granicach Niemiec, potem z dnia na dzień stał się polskim miastem. Błyskawiczna wymiana ludności zaburzyła jego tożsamość. Przed wojną przestrzeń obecnego Placu Solidarności stanowiła salon miasta – stał tam kwartał reprezentacyjnych kamienic, graniczący od północy z gmachem Konzerthausu. W trakcie alianckich nalotów ten fragment śródmieścia przestał istnieć. Powstała wyrwa w tkance miejskiej, tym dotkliwsza, że przecięła ją nowa arteria komunikacyjna. Ten niby-plac w grudniu 1970 roku stał się areną strajku robotników, brutalnie stłumionego, w wyniku czego zginęło 16 protestujących. Odtąd miejsce to stało się symbolem walki o wolność.

Plac Solidarności przez lata pozostawał placem z nazwy. Miał rozmyte granice, niedomknięte pierzeje, uciążliwe sąsiedztwo ruchliwej arterii i brak zdefiniowanej funkcji, oprócz jednej dominującej – upamiętnienia wydarzeń grudnia 1970 roku, którym poświęcono ustawiony w 2005 roku pomnik. Miejsce to w ostatnich latach poddano interwencjom architektonicznym. W 2014 roku w miejscu dawnego Konzerthausu powstała nowa siedziba filharmonii, projektu Estudio Barozzi Veiga. Obiekt z miejsca stał się nową symbolem miasta, zdobył nagrodę główną konkursu im. Miesa van der Rohe w 2015 roku.

Wcześniej plac służył tylko upamiętnianiu historii. W wyniku przebudowy ta część miasta stała się atrakcyjna także dla pozostałych mieszkańców. Otwarta formuła placu zachęca do inwencji. Topografia pozwala na odkrywanie nowych perspektyw i widoków, sprzyja spacerom czy wylegiwaniu się na słońcu. Pochyła posadzka służy do różnych zabaw, jazdy na deskorolce, a zimą – na sankach. Jednocześnie plac zachował swój wymiar symboliczny – nadal jest to miejsce wydarzeń rocznicowych – jednak nie jest już to aspekt dominujący. Dziś jest to przestrzeń zgodnie użytkowana przez różne grupy wiekowe i społeczne.

Komentarze